રાત-દિન ને પાર નાચે એ સમય ફંફોસ તું
છે મધ્યમાં જિંદગી, આ પેન્ડુલમને છોડ તું
દૂર સુધી ક્યાંય દેખાતો નથી ઈશ્વર કદી
મૌનમાં ડૂબી રિવાજો પ્રાર્થના ના તોડ તું
ચાલવું-અટકી જવું માત્ર અવસ્થા હોય તો
શ્વાસની માળાનું આ ખાલીપણું પણ જોડ તું
પાર છે પ્રકાશ-અંધકારના બુઠ્ઠાં દ્વન્દ્વની જે
એ ખુદા ને મળવું છે તો દ્રષ્ટિ ભીતર મોડ તું
છે છુપાયેલો એ મારામાં ને તારામાં બધે
ભેદ ઇન્દ્રિયોથી પડતા જે છે એ તરછોડ તું
- ઉદયન ગોહિલ
કેટલા કર્યા ઉધામા ચાંદ દેખાયા પછી.
મટકું નો માર્યું મેં બારી બાજુ ખેંચાયા પછી.
જાળ સોનાની ચમકતી હોય તોય એ જાળ છે,
ધ્યાન આવ્યું માછલીઓને એ સપડાયા પછી.
તીર ચૂકે ઘા ઘણી વારે તમે પણ જોયું છે,
પણ શબ્દો ખૂંચી જશે એ પાકું બોલાયા પછી.
જિંદગીએ શીખવ્યું સઘળું છતાં લાગે મને,
પાકું શ્રીફળ થાય છે હોળી માં હોમાયા પછી.
બુંદ પરપોટો નદી સાગર બધાં રૂપો જુદાં,
એક ઈશ્વર, આમ લીલા માં વહેંચાયા પછી.
વેગળાં હો આંગળા પણ છે હથેળી એક ને,
જીવવાની છે મજા આ વાત સમજાયા પછી.
બંદગી ઝાંઝર ની ખનખનમાં મળે એવુંય બને
ત્યાં શું મંદિર ને શું મસ્જિદ જામ ઢોળાયા પછી.
- ઉદયન ગોહિલ
દમ નથી કા તો તમારી પ્રાર્થનામાં
ને કા ઈશ્વર છે બહેરો, હા તમારો
ને કહેવું સાધુ, જાતે જાત ને તો
સમજો આ ફોગટ છે ફેરો, હા તમારો
છે જન્મજાત બુધ્ધ, સઘળાં જીવ આંયાં
બસ મેલો પડતો જમેલો, હા તમારો
બંધ આંખે, દ્રશ્ય જો સમાધિ ના લે
ખાય ત્યાં ચાડી ચહેરો, હા તમારો .
ને ફરક પડશે શું સમજાવો મને પણ
લીલો કે ભગવો પહેરો, હા તમારો
હાથતાળીની રમત છે આ વિચારો
અટકી ગ્યાં તો પાર બેડો, હા તમારો
- ઉદયન ગોહિલ
અસ્તિત્વ ક્યાં છે સમયનું ક્યાંય ખ્વાબોમાં સખી
જિંદગી રંગીન વિતે તારા ખયાલોમાં સખી
રાતનાં પડખામાં છેડે અસ્તિત્વને તું મારા
તો દબાવું હુંય તે તારો હાથ, હાથોમાં સખી
ને જરાક આવી નજીક બેસે મને અડકીને ત્યાં
થાઉં રેબઝેબ હું પસીને ઠાલી રાતોમાં સખી
દોર લંબાયો તો વાતો નો પછી એ રાત માં
મેં પહેરાવી તને ચૂડી એ વાતોમાં સખી
શોભતી તી લાલ ચૂડી એવું ખાલી ન્હોતું કંઈ
છે બિન્દી પણ જો સવાલોના જવાબોમાં સખી
- ઉદયન ગોહિલ
