જરૂરી છે સફરમાં ચાલવું એ તો ખબર છે ,
કરું શું, આઠમી ડેલી એ ગમતું તારું ઘર છે .
કહું હું વાત અડધી ને તું સમજી જાય પૂરી ,
મને લાગે છે મારા હોંઠ પર તારી નજર છે .
જલાવે છે તું સિગરેટ કોઈ બેજાન દમ વિના ની ,
ધુમાડો નીકળે છે એ બળતરા ની અસર છે !
તું આવી હાથ પકડી લે છે મારો ભીડમાં પણ ,
હતું તો સપનું પણ આ રાતનો છેલ્લો પ્રહર છે .
ઉડું છું હું હવામાં ગામમાં તારા જો આવ્યો ,
પછી થી ધ્યાન આવ્યું ચાંદ નું આખું નગર છે .
- ઉદયન ગોહિલ
ઉડે પડદો એ ઘરનો કોઈ સાંજે
કે આવે ધ્યાનમાં ચાંદો ઘડી ભર
મેં લૂંટાવી છે મારી જાત તું જો
નજરને આમ ની ત્રાંસી જરી કર
મને ગમતી તી એ લાવ્યો હું ચૂડી
પહેરી, તું બજારે પણ કદી ગર
નસીબે ફૂટલો છું હું પેલે થી
લકીરોમાં વળાંકો લે, પછી ફર
જવા દે તું નહી સમજે એ વાતો
તું સામે થી આ સાગરને નદી ધર
- ઉદયન ગોહિલ
સ્વભાવ સાથે સંતુલન સાધે તો સાધારણ છું હું
ને જિંદગીમાં દુઃખ સામે ફળતું નિવારણ છું હું
આપ્યાં રસ્તા ડગલાં વળાંકો ને વટેમાર્ગુ તને
પણ આંખ મીંચી ભીતરે દેખાય એ સારણ છું હું
બેઠો વિશ્વ વ્યાપી સમંદર જેમ, સમજાવ્યું તને
આગળ વધે જો તું નદી-નાળાથી તો તારણ છું હું
સ્મશાન સુધીની સફરને ઓલવી દે છે અગન
એની પહેલાં ધ્યાન નામે ગળતું એ ઝારણ છું હું
આંખો ઉઘાડી તું વહેતી ક્ષણ ને ભાળી લે તો
આકાશમાં આથમતું કે ઉગતું બધું કારણ છું હું
બદલાતું આ અસ્તિત્વ હર પળ આંખ ખોલી જોઈ લે
આવ્યું નજર તો ઠીક બાકી આખરી મારણ છું હું
- ઉદયન ગોહિલ
