ઓઝલ થયું જે ખ્વાબ મારી આંખમાંથી

ઓઝલ થયું જે ખ્વાબ મારી આંખમાંથી ,

એના લિસોટા પણ સતાવે, કેમ ચાલે !

આવે મુલાકાતે તું ક્ષણોને ગણીને ,

ઘૂંઘટ ઉઠાવું ને તું ભાગે, કેમ ચાલે !

પકડું હું તારો હાથ ને જન્નતમાં જઈએ ,

ત્યાં તું સમય ઢસડીને લાવે, કેમ ચાલે !

મેં જિંદગી આખી જે સપના પર વિતાવી ,

આવી ને બસ નીંદર ભગાવે, કેમ ચાલે !

આંખો ખુલે ત્યારે હથેળી ખાલી જાણે ,

તું મીણથી કાગળ લખાવે, કેમ ચાલે !

- ઉદયન ગોહિલ

जलता दिया हूं मैं अपनेआप में

जलता दिया हूं मैं अपनेआप में 

मुझे अंधेरे का ख़ौफ ना दिखाओ

तुम्हारी समझ से परे हूं, तो हूं

मोहब्बत क्या है, मुझे ना सिखाओ

मेरी बंदगी मेरे सजदे साकी से

मस्जिदों के तौर तरीके ना बताओ

बैठा हूं तो भी अपनी मस्ती में हूं

घुंघरू की खनक से ना सताओ

वह एक ही है तुझमें भी मुझमें भी

द्वैत के बाहरी ख़ुदा को भगाओ

- उदयन गोहिल

ખ્વાબ પાળું પાંપણે તો એ છળે

ખ્વાબ પાળું પાંપણે તો એ છળે ,

એક ખાલીપો પછી ઘેરી વળે .

રાત છે પણ ક્યાં છે નીંદર આંખમાં !

આ ખયાલોમાં ફરે તું, તુંજ કળે .

જઈ ને કોને કહું વાતો બધી !

સાથ તારો હોય તો ફેરો ફળે .

ઘા નથી ઊંડો જરાય પણ રૂઝ ક્યાં !

એ જગ્યા વારે-તહેવારે જળે .

ક્યાં ગયો સ્પર્શ નજરના તીર નો ,

જે નજીક આવી ખભે મારા ઢળે .

ખાક છે આ જિંદગી તારા વિના ,

હોય ગમતી રાહ તો દિલ પણ વળે .

- ઉદયન ગોહિલ