હાથવેગળું હતું સત્ય ત્યાં ગેલમાં આવી ગયા
સંબોધી ઈશને જુઠ્ઠો અમે જેલમાં આવી ગયા
થાય પશ્ચાતાપ હવે રહી રહીને એ શું કામનું
ઢળી લાશો ને કોમવાદના ખેલમાં આવી ગયા
ને તમે રાજા તો તમારે તો ત્યાંજ રહેવાનું છે
બાળી રંક ને, રોશનીએ મહેલમાં આવી ગયા
પ્રેમની લોભામણી આકાંક્ષાની અફાટ મુરાદે
વેચાઈ ગયા ને પિયુની રખેલમાં આવી ગયા
હતા, કદ - કાઠી ને કમઠાણે વટવૃક્ષ સમાં
વલુરી અભિમાન, વંઠેલ વેલમાં આવી ગયા
- ઉદયન
आती होगी उसे भी याद मेरी या मुझे ही आती है
आखिर ये बात क्या है जो मुहब्बत सी सताती है
होता होगा कोई शायर जो लिखता होगा ग़ज़लें
मुझे तो उसकी याद ही सब बात भूलवा जाती है
शायद, मिलना तुम से न होगा मेरा, यह पता है
सूरज ढला तो दोस्ती जुगनू की रंग भर लाती है
यूं उठ, बैठ, खड़ा हो जाता हूं कभी रातमें नींदसे
ख़्वाब तेरा, सिलवटें बिस्तर की क्या करवाती है
मयखानों से ताल्लुकात रहा बरसों से 'उदयन'
पीते थे कभी आंखो से अब गिलासों से जलाती है
- उदयन
વ્યવસ્થાથી વ્યાખ્યાઓ સુધીમાં વહેંચાઈ ગઈ છે
સ્ત્રી, મા દીકરી બેન પત્નીમાં વટલાઈ ગઈ છે
નજરનો ધોખો છે, પોતાને આપેલો, સ્ત્રીના નામે
બાકી સ્ત્રી તો કૃષ્ણની કીર્તિમાં બદલાઈ ગઈ છે
ને હજુ, તમે સમજી જજો વિનાશના કાંગરેથી
કે સમાજીહવનમાં આપણા દ્વારા હોમાઈ ગઈ છે
ને ન સમજી શકો તો છોડી દો, એ પણ જીવ છે
કેટલી જગ્યાએ, સ્ત્રી, જીવવાને વેચાઈ ગઈ છે
હવે વધારે કઈ કહેવું નથી, બધાને ખબર જ છે
કરો મુક્ત સ્ત્રીને જે તમારા ડરથી લપાઈ ગઈ છે
- ઉદયન
नहीं मिलता सबकुछ यहां वहां में
ढूंढते फिरो फिर उसे जहां में
होता अगर मेंरा तो यहीं रहता
अब कहां वो कहां मैं जहां में
और, है भी कहां दूर कि खोजें
देखा भीतर कि मिला जहां में
हाथ पकड़ लो, ये क्या बात हुई
मिला दिलसे दिल यूं जहां में
होता नाम, तो कुछ भी रख लेता
है अहसास, सनम , जहां में
कुछ लिखने से बयां नहीं होता
है वो रूह-ए-रोशन जहां में
- उदयन
વરસાદી વાદળો સંગ ટહુક્યો છે મોર
ભીંજાવાનું, આજ પાકું સનમ, છે વરસાદી વાત
જાલીને હાથ તારો છબછબિયાં કરવા
ઇચ્છાને મળ્યું છે ખુલ્લું આકાશ, છે વરસાદી વાત
ખીલી છે કળી ને ગુંજ્યો એ ભમરો ય
પ્રેમીઓના દિલે ધબકશે સંગાથ, છે વરસાદી વાત
કૂંપળ ફૂટી તી ક્યાંય ને મલકી તી આંખ
વરસાદી આગમને રમતી છે રાત, છે વરસાદી વાત
પડી છે રજા ને ખાબોચિયે કિલકિલાટ
ધરતીનો મૌસમી હસતો નઝારો, છે વરસાદી વાત
ખુશહાલ છે જિંદગી હર ગલી હર નાકે
પંખીઓની પાંખે ઉડ્યું આકાશ, છે વરસાદી વાત
- ઉદયન
मेरी आंखोको उसने समंदर बना लिया
शोख पूरा करके दिलसे अंतर बना लिया
थी कभी धूप कभी छांव मेरे हालात में
जुल्फ बिखेरकर उसने दिसंबर बना लिया
न पहुंच सकूंगा मैं कभी वो अमिर खाने
सोचकर महल को घर के अंदर बना लिया
मारेगा वो मुझे कभी न कभी कहीं न कहीं
सहूलियत के लिए हाथ, खंजर बना लिया
थी मुहब्बत रोशन इस कदर मेरी जहां में
मिटाकर खुद को हमने कलंदर बना लिया
- उदयन
ઉડીને પંખી થાકતું નહી હોય એવું માણસ ધારે છે
સાંજે જોઈ પોતાનો માળો અકબંધ એ પરવારે છે
એમ જોઈએ તો જિંદગી મોંઘી ને એમ સસ્તી છે
જોઈતા માણસને મારે અને અજાણ્યાને તારે છે
છે રાહ સોનેરી હરણની અહીં હર એક જીવ ને
ને બદલામાં કહે ભગવાન, ઉભો રે તુંય કતારે છે
તમે લડી મરો અંદર - અંદર જાતિવાદની ખેપ માં
ને પૂછો પાછળ ઘરવાળાને કોણ તમારી વ્હારે છે
મોહબ્બતમાં ઉજાગરો 'ઉદયન' મધ - મીઠો લાગે
પણ શુળ ભોંકાય દિલમાં અને દરદ હર સવારે છે
- ઉદયન
