છે પુરાવા કેટલાં તમને મળવાનાં સાકી
સાત રંગો એક આકાશે જડવાના સાકી
ને ભરો છો જામ આંખોમાં છલકાતાં જાણે
તો ખુદા ભૂલી નમન તમને કરવાના સાકી
કે મુહબ્બતની ગલીમાં પા પા પગલી માંડી
તો ખબર પણ ક્યાં હતી અમને ફળવાના સાકી
જામ હો જ્યાં આખરી થોડી બુંદોમાં જીવન
ખોળિયાથી પર તમે સઘળે ગળવાના સાકી
ચીસ છેલ્લીથી પહેલાં રુદનના આરંભે
અસ્તિત્વ સંગાથ મારામાં ઢળવાના સાકી
- ઉદયન ગોહિલ
ઉગ્યો જો ચાંદ આકાશે તો તારા છોભીલા પડશે
મહેફિલમાં એ આવ્યાં જો તો નજરો તો થોડી મળશે
ને ક્યાં લાંગરવી આ મધ દરિયામાં મારી હોડી
નજર છે આસમાન પર કે જગા ક્યારેક ખુદા કરશે
અચાનક વાયરા ફંટાય આ બાજુના તો સંભાળજે
કે પડ્યા પર જો વાગે પાટું તો એની કળ ક્યાં વળશે
કે ઉગવું ને પછી ખરવું નિયમ છે પ્રકૃતિનો પણ
મરણ પર્યંત હવા ને પ્રેમમાં તું શું ને શું ધરશે
ને ક્યાં સરખી છે પાંચેય આંગળીઓ તારી કે મારી
વચ્ચે એની આ રેખાઓ કહો કોને ક્યાંથી ફળશે
- ઉદયન ગોહિલ
સમજાવું કોને હું કે ભીતર શું મને થાય છે
તારો ખરે તોય નામ પણ ક્યાં એનું બોલાય છે
કક્કો ને બારાખડી મેં શીખી ત્યારથી જોઉં તો
છે એક અક્ષર જ્યાં આ મારી જીભ થોથવાય છે
ને હાથ જાલ્યો છે મેં એનો તો હજારો વખત
પણ ક્યાં ખબર છે કે લકીરો કેમ પકડાય છે
ને આવતું તું ઘર એ જમણી બાજું છેલ્લી ગલી
પણ આ લખેલાં કાગળો ક્યાં એમ મોકલાય છે
ધરબી ફરીથી વાત મારી મેં હૃદયમાં મારાં
ખુલ્લી કિતાબ જેવું બધાને ક્યાં કહેવાય છે
- ઉદયન ગોહિલ
આવે નજરમાં એમ ક્યાંય એ મને મળતી નથી
અમથી હવા બાબતની મારી ગણતરી ફળતી નથી
બાંધેલું છે આકાશ આ મેલી નજરથી કોઈકે
તારા ખરી ગ્યાં સેંકડો ને આસ આ બળતી નથી
છે ધ્યાનમાં હળવેથી તે ઊઠાવી તી આંખો તે દિ
ગઈ વાત ક્યાં કે એ નજર ક્યારેય હવે છળતી નથી
ને છે ફરક બસ આટલો આ દિલ્લગી ને પ્રેમમાં
છો હોય ના સાથે એ પણ એની કમી કળતી નથી
છે લાજમી તમને તમારો વટ તમારાં સોળ મેં
તલવાર ને રાખો મ્યાનમાં કે બાર એ વળતી નથી
ફૂટે નવા દાંતો એ શતક પારની નિશાની છે
કે આ ગઝલની છે જવાની જે કદી ઢળતી નથી
- ઉદયન ગોહિલ
લે છે વળાંક હાથની રેખા પચાસે તો પછી મળવાને તું આવીશ ને !
થોડી સફેદી સાથ ઉડતા વાળની સાથે ફરી ઉડવાને તું આવીશ ને !
વેઠ્યો છે તડકો જિંદગીમાં ખૂબ તે પણ ને મેં પણ એ તો ખબર છે બંને ને ,
ઢળતી આ સાંજે જામ ની હો આખરી બુંદો ને ત્યાં ગળવાને તું આવીશ ને !
કિસ્સા ઘણાં છે બેવફાઈના આપણી આંખો સમક્ષ ને હજુ પણ આવશે ,
પણ કોઈ મીઠાં દર્દ જેવું પાછલી ઉંમરે મને કળવાને તું આવીશ ને !
જોયું હશે આખું જગત એવું શક્ય છે ને એ તારો શોખ પણ છે, જાણું છું ,
સ્કુટર, ચા ની ટપલી ને મારો સાથ જો હોય તો ફરવાને તું આવીશ ને !
ને આમ લૂંટાતો રહ્યો વારે તહેવારે હું કઈ કેટલીય વખત તારા નામે ,
તો આખરી બાજી માં પગલાં જો પડે પાછાં તો ત્યાં છળવાને તું આવીશ ને !
- ઉદયન ગોહિલ
મને પણ છે ઇન્તેઝાર તો અર્થ એવો નથી એ આવશે દોડી ને મળવા
હતો એ શોખ મારો તો મેં મૂકી દોટ ઝાંઝવા સુધી જળ ને પકડવા
છે સૂકી આ ધરા સાથે નજરમાં કેદ દ્રશ્યોનો અહેસાસ પણ નિરર્થક
સફરનો થાક ઉતરે જિંદગીમાં જો કદી આંખો તને ભાળે સજનવા
મંદિરો મસ્જિદોમાં કેટલાં ફેરા કરી થાક્યો પછી સમજાયું સઘળું
રહેતા છે એ કણકણમાં તો એને ચાર દીવાલો વચ્ચે ક્યાંથી સમજવા
ને આ જે ધોમધખતો તાપ ગરમીથી વરાળબુંદો જે આકાશે ચઢે છે
એ તો બસ નીકળી પડ્યો છે સાગર કઈ અમસ્તો આ પવન સંગાથે ફરવા
બંને સરખાં ભરેલો જામ ને તું આમ જોવા જઈએ તો પહેલી નજરમાં
ચઢે થોડો નશો જાઝો મળે સાંજે સુંવાળો હાથ તારો જો જકડવા
- ઉદયન ગોહિલ
જોઈ ને ફેરવી લો આંખો તો ,
માનું ! જોવા રજા તમારી છે ?
ખેલવો ખેલ તો બરાબરનો ,
આ શું ખાલી મજા તમારી છે .
ના ટકે ક્યાંય આ નજર મારી ,
છે જુદી પણ સજા તમારી છે .
હાથ મારો, લજામણી છે તું ,
એ અર્પેલી કઝા તમારી છે .
ને ફરકતી રહી સદા દિલે
એ સનમ સી ધજા તમારી છે .
- ઉદયન ગોહિલ
