દમ નથી કા તો તમારી પ્રાર્થનામાં
ને કા ઈશ્વર છે બહેરો, હા તમારો
ને કહેવું સાધુ, જાતે જાત ને તો
સમજો આ ફોગટ છે ફેરો, હા તમારો
છે જન્મજાત બુધ્ધ, સઘળાં જીવ આંયાં
બસ મેલો પડતો જમેલો, હા તમારો
બંધ આંખે, દ્રશ્ય જો સમાધિ ના લે
ખાય ત્યાં ચાડી ચહેરો, હા તમારો .
ને ફરક પડશે શું સમજાવો મને પણ
લીલો કે ભગવો પહેરો, હા તમારો
હાથતાળીની રમત છે આ વિચારો
અટકી ગ્યાં તો પાર બેડો, હા તમારો
- ઉદયન ગોહિલ
અસ્તિત્વ ક્યાં છે સમયનું ક્યાંય ખ્વાબોમાં સખી
જિંદગી રંગીન વિતે તારા ખયાલોમાં સખી
રાતનાં પડખામાં છેડે અસ્તિત્વને તું મારા
તો દબાવું હુંય તે તારો હાથ, હાથોમાં સખી
ને જરાક આવી નજીક બેસે મને અડકીને ત્યાં
થાઉં રેબઝેબ હું પસીને ઠાલી રાતોમાં સખી
દોર લંબાયો તો વાતો નો પછી એ રાત માં
મેં પહેરાવી તને ચૂડી એ વાતોમાં સખી
શોભતી તી લાલ ચૂડી એવું ખાલી ન્હોતું કંઈ
છે બિન્દી પણ જો સવાલોના જવાબોમાં સખી
- ઉદયન ગોહિલ
અણબનાવ કેવો બન્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
એક પડછાયો ગમ્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
થઈ બંધ આંખો ને સપનામાં હું જકડાઈ ગયો ,
રાતરાણી ને અડ્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
પગમાં ઝાંઝર ને કંદોરો કેડ પર છમ છમ કરે ,
હું રણક થઈ ને ભમ્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
ને જરા અમથી લહેરખી ક્યાંકથી આવી ને બસ ,
કેફ પાલવને ચઢ્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
રેશમી સાડી તમે ખોસી કડક જે કેડ પર ,
ત્યાં કરચલી થઈ ખમ્યો તમને ખબર પણ છે સખી !
- ઉદયન ગોહિલ
થઈ છે જવાન આખી ગઝલ મારી સામે
કર્યા શબ્દો સઘળા મેં પણ એને નામે
વરસાદ વાદળ ભેજ ભેગા કર્યા ને
ચોમાસું આખું કર્યું આંખોના જામે
લુંટાઈ જવું એ વાતમાં લજ્જત લાગે
તોડ્યો ઘડો ખુલ્યું અવકાશ ઠામે-ઠામે
ને ક્યાં જરૂર છે મંદિરો-મસ્જીદો ની
લોકો લૂંટાઈ છે બસ અહીં ગામે-ગામે
પાછા જવામાં પણ ઉતાવળ છે તારી
રોકાવું તું ને જો તું આવ્યો તો ધામે
ને કાં શબ્દો છે ખોખલા મારાં અથવા
આદત નથી આવે ખુદા તું કંઈ કામે
- ઉદયન ગોહિલ
છે પુરાવા કેટલાં તમને મળવાનાં સાકી
સાત રંગો એક આકાશે જડવાના સાકી
ને ભરો છો જામ આંખોમાં છલકાતાં જાણે
તો ખુદા ભૂલી નમન તમને કરવાના સાકી
કે મુહબ્બતની ગલીમાં પા પા પગલી માંડી
તો ખબર પણ ક્યાં હતી અમને ફળવાના સાકી
જામ હો જ્યાં આખરી થોડી બુંદોમાં જીવન
ખોળિયાથી પર તમે સઘળે ગળવાના સાકી
ચીસ છેલ્લીથી પહેલાં રુદનના આરંભે
અસ્તિત્વ સંગાથ મારામાં ઢળવાના સાકી
- ઉદયન ગોહિલ
ઉગ્યો જો ચાંદ આકાશે તો તારા છોભીલા પડશે
મહેફિલમાં એ આવ્યાં જો તો નજરો તો થોડી મળશે
ને ક્યાં લાંગરવી આ મધ દરિયામાં મારી હોડી
નજર છે આસમાન પર કે જગા ક્યારેક ખુદા કરશે
અચાનક વાયરા ફંટાય આ બાજુના તો સંભાળજે
કે પડ્યા પર જો વાગે પાટું તો એની કળ ક્યાં વળશે
કે ઉગવું ને પછી ખરવું નિયમ છે પ્રકૃતિનો પણ
મરણ પર્યંત હવા ને પ્રેમમાં તું શું ને શું ધરશે
ને ક્યાં સરખી છે પાંચેય આંગળીઓ તારી કે મારી
વચ્ચે એની આ રેખાઓ કહો કોને ક્યાંથી ફળશે
- ઉદયન ગોહિલ
સમજાવું કોને હું કે ભીતર શું મને થાય છે
તારો ખરે તોય નામ પણ ક્યાં એનું બોલાય છે
કક્કો ને બારાખડી મેં શીખી ત્યારથી જોઉં તો
છે એક અક્ષર જ્યાં આ મારી જીભ થોથવાય છે
ને હાથ જાલ્યો છે મેં એનો તો હજારો વખત
પણ ક્યાં ખબર છે કે લકીરો કેમ પકડાય છે
ને આવતું તું ઘર એ જમણી બાજું છેલ્લી ગલી
પણ આ લખેલાં કાગળો ક્યાં એમ મોકલાય છે
ધરબી ફરીથી વાત મારી મેં હૃદયમાં મારાં
ખુલ્લી કિતાબ જેવું બધાને ક્યાં કહેવાય છે
- ઉદયન ગોહિલ
