ધૂળ આંખોમાં પડી છે કે પછી દ્રશ્યો છળે છે !
આવ જા કરતી રહે છે તું મને બસ એ કળે છે .
ને હતો નાદાન એ ઉંમરથી જોઈ છે તને મેં ,
એજ ઉંમરથી અહીંયા જામ છલકાતા ગળે છે .
કંઈ કહેવાને શબ્દો ખૂટી પડે ત્યારે કરું શું ?
ખ્વાબની રંગીનિયતમાં જાગરણ થોડાં ભળે છે .
આવવાને હું મથું છું કેટલો તારી સમીપે ,
પણ લકીરોમા લખાયેલી અમાવસ ત્યાં ફળે છે .
ને આ બાબત કેમ સમજાતી નથી મુજમાં 'ઉદયન' ,
આટલી ઈચ્છાઓ કાં જોવા તને ટોળે વળે છે !
- ઉદયન ગોહિલ
સૂરજ સાથે જાજું અમને ફાવે ક્યાંથી !
અંધારા જેવું કંઈ પણ એ લાવે ક્યાંથી !
દુઈ ની વાતો કરવી સાધુને શોભા દે ?
જીવન-મૃત્યુ ધાર્મિકતા ડોલાવે ક્યાંથી !
ઠારી દીધો દીવો તે મારા ફળિયાનો ,
સમજી ગ્યો સૂરજને તું શરમાવે ક્યાંથી !
નાની મોટી આઘી પાછી રેખા સઘળી ,
સમજાવો એ ભાગ્યને બદલાવે ક્યાંથી !
ઝાંખો લાગે ચાંદો મારી પ્રિયા સામે ,
રાતો ની રાતો એય તે તડપાવે ક્યાંથી !
આકાશે ઉડતાં પક્ષીઓ સંધ્યા ટાણે ,
નકશો પાછા ફરવાનો દોરાવે ક્યાંથી !
આવી મળવા સાંજે ને નથણી ખોવાણી ,
એ કેય કોને-કોને, ને ગોતાવે ક્યાંથી !
- ઉદયન ગોહિલ
જરૂરી નથી કે મળે તું અમને ,
ખુદા છે, તું તારે ગમે ત્યાં રમ ને .
ઈચ્છા થાય કે સામે તું આવે ક્યારેક ,
તું કે છે બધે છું, ગમે ત્યાં નમ ને .
થતી હોય ભૂલો કદી તારી પણ ,
ગરીબોનો ઈશ્વર બની તું ભમ ને .
ને નખરાં તો તારાય તે ઓછા ક્યાં છે ,
ધરાવું છું થાળી તો થોડુંક જમ ને .
ને એ શું કે હું રાહ જોઉં રોજે !
તું આવે છે લેવાં તો બે પળ ખમ ને .
- ઉદયન ગોહિલ
વાદળોને રોકવા ક્યાં હાથમાં છે !
જે હતાં સાથે કદી એ ખ્વાબમાં છે .
આમ લૂંટાવી તી આખી જિંદગી મેં ,
પળ બધી યાદોની નોખી નાતમાં છે .
ને બહેકી ગ્યાં પી ને જે એ શરાબી ,
આય તો સાકી ને ખુદા બેય વાતમાં છે .
ફેરવો કંગન તમે એ શોખ છે કે !
દિલ, નજરમાં આવવાના તાગમાં છે !
ઝાંખું લાગે છે સપ્તરંગી આ નભ પણ ,
કે બધા રંગો તમારી આંખમાં છે .
- ઉદયન ગોહિલ
