चला भी जाऊं, मैं अभी तुझ से दूर
जाऊं कहां, जाऊं जहां, वहां सनम निकले
निगाहों से छलकते जाम की कसम
देखें मेरी और तो निगाहों से सनम निकले
बैठकर सुनाएं मुझे लफ्ज़-ब-लफ्ज़
खुद-ब-खुद उसके लफ्ज़ से सनम निकले
नहीं जाता मंदिर-ओ-मस्ज़िद में
आती जाती सांस से अब तो सनम निकले
पहचानने लगे लोग मुझे शायरी से
मत्ला ओ मक़्तामें इसके बस सनम निकले
आना हो तो आओ, चाहे ना आओ
यहां तुम, वहां ख़ुदा, कि फिर सनम निकले
तय है जाना इक दिन जहां से मेरा
निकलेगी जान तो देखेंगे सब सनम निकले
- उदयन
આમ ખુદાને ફરિયાદ મોકલી
પ્રાર્થના તો, હા ખપે છે હજુ સુધી
ને ઉડે પારેવડું તો કહી દઉં
આંબવા આભે મથે છે હજુ સુધી
કોઈ બેવાની લલાટે લખાયું શું
મોતના મુખે રમે છે હજુ સુધી
પૂછ તું ક્યારેક ભૂખ્યા ગરીબને
કોખ થી કોને ગમે છે ! હજુ સુધી
કોઈ કે છે રાત, ચાંદો નહી ઊગે
ને તમે દીવો બતાવો, હજુ સુધી
- ઉદયન
સફર મારી, મેં મધદરિયાની રાખી છે
ને દૂર, આછકલાઇ કિનારાની રાખી છે
ને કહી દો, તમે જઈ ને પેલા અંધારાને
અમાસે, ભીતર ચાંદની ઘાલી રાખી છે
હા, સગપણ નથી, કહેવાતા સંબંધોનું
પણ, કાંડે, દોરી એના નામની રાખી છે
હશે, ક્યાંક, એ મને યાદ કરતી કદાચ
તો સ્વપ્નમાં મેં મુસ્કાન સાધી રાખી છે
છે ગુનો, સામાજિક વ્યવસ્થાની રીતે
છતાં સાથે પ્રભુની છબી તારી રાખી છે
- ઉદયન
કહો કોઈ આગિયાને, રાત ભર જલે નહી વધુ
કે સામે ચાંદ ની બાઝી આખી ઝૂંટવાઈ જાય છે
રહી છે આગ દિલમાં, દીવાનાને રૂપની સાથે
ઢળી જવાની, અને દીવાનગી પલટાઈ જાય છે
છે રોશન એમની, એ અદા કંગન ઘુમાવાની
નજર મારી ય ત્યારે જાણે કેમ પરખાઈ જાય છે
કરી લઉં છું, વંદન એ પ્રભુને, આસ્તિકતા ધરી
નાસ્તિકતામાં તો કિંમત મૂર્તિની અંકાઈ જાય છે
મહેક મારા જીવનની છે, મારી મા ને આભારી
આવે યાદ એ, ત્યારે આંખો, છલકાઈ જાય છે
- ઉદયન
હાથવેગળું હતું સત્ય ત્યાં ગેલમાં આવી ગયા
સંબોધી ઈશને જુઠ્ઠો અમે જેલમાં આવી ગયા
થાય પશ્ચાતાપ હવે રહી રહીને એ શું કામનું
ઢળી લાશો ને કોમવાદના ખેલમાં આવી ગયા
ને તમે રાજા તો તમારે તો ત્યાંજ રહેવાનું છે
બાળી રંક ને, રોશનીએ મહેલમાં આવી ગયા
પ્રેમની લોભામણી આકાંક્ષાની અફાટ મુરાદે
વેચાઈ ગયા ને પિયુની રખેલમાં આવી ગયા
હતા, કદ - કાઠી ને કમઠાણે વટવૃક્ષ સમાં
વલુરી અભિમાન, વંઠેલ વેલમાં આવી ગયા
- ઉદયન
आती होगी उसे भी याद मेरी या मुझे ही आती है
आखिर ये बात क्या है जो मुहब्बत सी सताती है
होता होगा कोई शायर जो लिखता होगा ग़ज़लें
मुझे तो उसकी याद ही सब बात भूलवा जाती है
शायद, मिलना तुम से न होगा मेरा, यह पता है
सूरज ढला तो दोस्ती जुगनू की रंग भर लाती है
यूं उठ, बैठ, खड़ा हो जाता हूं कभी रातमें नींदसे
ख़्वाब तेरा, सिलवटें बिस्तर की क्या करवाती है
मयखानों से ताल्लुकात रहा बरसों से 'उदयन'
पीते थे कभी आंखो से अब गिलासों से जलाती है
- उदयन
વ્યવસ્થાથી વ્યાખ્યાઓ સુધીમાં વહેંચાઈ ગઈ છે
સ્ત્રી, મા દીકરી બેન પત્નીમાં વટલાઈ ગઈ છે
નજરનો ધોખો છે, પોતાને આપેલો, સ્ત્રીના નામે
બાકી સ્ત્રી તો કૃષ્ણની કીર્તિમાં બદલાઈ ગઈ છે
ને હજુ, તમે સમજી જજો વિનાશના કાંગરેથી
કે સમાજીહવનમાં આપણા દ્વારા હોમાઈ ગઈ છે
ને ન સમજી શકો તો છોડી દો, એ પણ જીવ છે
કેટલી જગ્યાએ, સ્ત્રી, જીવવાને વેચાઈ ગઈ છે
હવે વધારે કઈ કહેવું નથી, બધાને ખબર જ છે
કરો મુક્ત સ્ત્રીને જે તમારા ડરથી લપાઈ ગઈ છે
- ઉદયન
