હર જગ્યાએ અહીં હવે મને ઠેકાણું એનું મળે છે

હર જગ્યાએ અહીં હવે  મને ઠેકાણું એનું મળે છે
ઊડતા પક્ષીની પાંખ માં  જો  બની ઉડાન ફળે છે

ગયું બાળપણ વીતી જવાની ને જશે બુઢાપો પણ
જોઈ લે તો બેડો પાર  કે શરીર સમયાંતરે ગળે છે

કરશો વાત દેખીતી તો તમે કરશો મીરાંના નાચ ની
ને  પ્રણય સુધી જશો  તો થીરકનમાં કાન ભળે છે

છે  મહોબ્બત વિચારોમાં, ને એ ય અડધી અધૂરી
વીતી જશે જીવન આખું તોય પ્રેમસંબંધો કળે છે

કર્યા કેદ ઈશ્વરને  તમે મરજી મુજબના પથ્થરોમાં
વાંક  બતાવો પર્વતોનો  જે દાયકાઓ થી બળે છે

ઉતર્યા તા ઉપનિષદ કદી  કોઈ જીવંત બુદ્ધ માંથી
ધર્મ - કર્મ ના આંકલને હર પંથ માણસને છળે છે

- ઉદયન ગોહિલ

ये ऐसा-वैसा कैसा तेरा मुस्कुराना था

ये ऐसा-वैसा कैसा तेरा मुस्कुराना था ,
ऐसे,  यहां  तुम्हें आना और जाना था !

बैठे, घड़ी दो घड़ी, कोई  मशवरा हो ,
और, मुझे तेरा नक़ाब भी उठाना था ।

वो चूड़ियां कांच की लाया था साथ ,
गोरी कलाई पे हौले से पहनाना था ।

टूटती एकाद तो चुभ भी सकती थी ,
दर्द न हो ऐसे तेरा हाथ सहलाना था ।

जचेगी कौन से रंग की चूड़ी कहां पे ,
पहनाके छः सात बार मुझे बताना था ।

खा-म-खा जल्दी-जल्दी कर गए तुम ,
फिर रेशमी जुल्फ़ों को सहलाना था ।

रूक जाते कुछ देर तो क्या हो जाता !
कड़ी दुपहरी में चांद को सुलाना था ।

और क्या-क्या बताऊं अरमान अधूरे ,
छोड़ो, चलो, वैसे तो बहुत सताना था ।

- उदयन गोहिल

સૂનમૂન બેસી રે છે હવે ને શોર પણ કરતી નથી

8 વર્ષની બાળકી પર થયેલા બળાત્કાર .. અને... એ પછીના એની જિંદગીમાં દ્રશ્યો ....

૨૨૧૨ ૨૨૧૨ ૨૨૧૨ ૧૧૨ ૧૨

સૂનમૂન બેસી રે છે હવે ને શોર પણ કરતી નથી ,
ને દીકરીને ઢીંગલા ની આંખ પણ ગમતી નથી .

પાચૂકા પકડદાવ લખોટીમાં એ હતી અવ્વલ ,
બેટી ગરીબોની તો આડશ કોઈ ને નડતી નથી .

સમજણ તો ક્યાંથી હોય કે આ શું થયું છે એની સાથે ,
પણ શેરીમાં ફૂડકતી જ્યાં, ત્યાં એકલી જડતી નથી .

ને કોઈ આવે જો અજાણ્યાં આગંતુક તો હજુ પણ ,
છુપાઈ બેસી રે પટારે, કોઈ ને મળતી નથી .

લાંબી મજલ છે જિંદગી ને કાપવી ઘણી મુશ્કિલ ,
ક્ષણે ક્ષણ છે મરતી પણ આ ઉંમર જે વધતી નથી .

- ઉદયન ગોહિલ

જરાક અમથું ગમે પહેલાં ને પછી ગમતું થઈ જાય

જરાક અમથું ગમે પહેલાં ને પછી ગમતું થઈ જાય
એ શું કે અમથે અમથું આમ હ્ર્દય રમતું થઈ જાય

ચોળીએ આંખોને ઘડીક તો પછી લાગે કાળું કાળું
ને ફકીર-મહાત્મા કહે આમ ધ્યાન ચડતું થઈ જાય

હોય તને અનુભવ તો કહી દે  બની બે-ફિકર બધું
રખે ને માન  ભગવે ભગવે મસ્તક નમતું થઈ જાય

હોય હામ હૈયે તારે  તો ભર અંગડાઈ વમળ મહી
તણખલા સમ પડતું મેલ ને જીવન તરતું થઈ જાય

જોઈ તી મેં ઝલક એક વાર ને ખુલ્લા કેશની કસમ
તારા ઘરની ખિડકી એ દિલ મારું ભમતું થઈ જાય

આવતું નથી  કોઈ હવે  અહીં દિલ ને દિલાસો દેવા
નજર નાજુક મળે ત્યાં તો આયખું ઢળતું થઈ જાય

- ઉદયન ગોહિલ

वो इक शाख पर बैठा कबूतर ढूंढ़ रहा है

वो इक शाख पर बैठा कबूतर ढूंढ़ रहा है
डालकर दाने जो पंख काट ले वो कहां है

आती है ख़ुशबू सुबह में भीगे गेसुओं की
सनम कहीं दिखा नहीं सिर्फ़ चाय यहां है

मिल जाएं बिखरे पड़े मोती कहीं रेत पर
मान लो मुहब्बत में अब तो समंदर वहां है

टोकता है वाइज़ रोज़ मैखानें में आने से
मस्ज़िद के बंदे को क्या पता ख़ुदा कहां है

रहता है टेबल खाली आज कल शेख़ का
सुने कौन नमाज़ी सा वहीं सोज़-ए-निहाँ है

- उदयन गोहिल

सोज़-ए-निहाँ ~ छुपी हुई जलन

भरो गिलास में और सामने रखो उसे

भरो गिलास में और सामने रखो उसे
ये मौत,  जाम से  कुछ ज़्यादा नहीं है

उड़ जाएगा पंछी पिंजरे से निकल के
वापिसी का उसका कोई वादा नहीं है

ये क्या बला है तुम सोचते हो हर बात
दिल है, किसी का आना जाना नहीं है

गया है  मुंह फेर कर वो,  तो जाने दो
फ़िर से देखने का कोई इरादा नहीं है

पूछ लूं, खैरियत तुम्हारी आज  अभी
कह सकते हो, ये दिल लगाना नहीं है

और हो कभी ज़हन में तो आ जाना
हूं इंतज़ार में, मेरा कोई ज़माना नहीं है

- उदयन गोहिल

તદ્દન ખોટો પ્રચાર ને લૂંટવાની અનોખી રીત છે

તદ્દન ખોટો પ્રચાર ને લૂંટવાની અનોખી રીત છે ,
મળી કોક દી સાંઈને તો પૂછો પૈસા સાથે પ્રીત છે !

છે વિસ્તરેલું બ્રહ્માંડ નોખી - નોખી અદાઓ માં ,
મુરત ખુદાની માનવ સમી, આ આપણી જીત છે !

છે શબ્દ જ શબ્દ બધે, ખાલીપો ખર્ચાઈ ગયો ,
હોય લાગણી મૌનમાં ગૂંથેલી, એવું કોઈ ગીત છે !

ઢાળીને નયન સામસામા આખો પ્રેમગ્રંથ રચાય ,
હવે કો જરા પ્રેમપંથ પર તમારો કોણ મનમિત છે !

પાઈ  થીટા  આલ્ફા  બીટા મને સમજાતા નથી ,
ફાવે મને  બે ને બે ચાર, આ કંઈ કાચું ગણિત છે !

ફર્યા કેટલાં અને બાકી કેટલાં આ હિસાબ ક્યાં ,
ને ચોર્યાસી લાખે થોભશું કે સંધુય અગણિત છે !

- ઉદયન ગોહિલ