નવા નક્કોર આવે છે વિચારો હમણાંથી

નવા નક્કોર આવે છે વિચારો હમણાંથી ,

આ ઓલાં પ્રેમ નામે રોગ જેવા સિમટમ છે .

ઘરેથી નીકળું નક્કી કરી ક્યાં જાવું છે ,

રસ્તામાં પાછું લાગે આજ ડાઉન સર્વર છે .

ને આ તો રોજ નું થયું, રોજ કંઈ સારું લાગે !

કે તારા ઘર તરફનું દિલમાં પેડોમીટર છે .

- ઉદયન ગોહિલ

આપણી મીઠી એ યાદોની ડગર તે ભૂંસી નાખી

આપણી મીઠી એ યાદોની ડગર તે ભૂંસી નાખી

મેં તો પક્ષીને હજુય ચણ નાખવાની આદત રાખી

કેવું ઘેલું હોય છે મન પણ, તને સંભાર્યા કરતું

આજ તો સ્પર્શની સુંવાળપ મેં સપનામાં પણ ચાખી

આવશે તું તો ફરી પાડીશું ભીની રેત પર પગલાં

આ તો આઘે થી સફરને મેં મહોબત વાળી ભાંખી

- ઉદયન ગોહિલ

સમયને કહી દો સતાવે નહી

સમયને કહી દો સતાવે નહી ,

ફરી આંખમાં સપનું વાવે નહી .

દરદ હોય છે તૂટવાનું ઘણું ,

ફરી આગ મુજમાં જગાવે નહી .

એ તો એક સરખો રહેતો નથી ,

ફરું હું જરાક તો ચલાવે નહી !

વફા નામે એ બેવફા નીકળ્યો ,

ક્ષણ એક પણ ક્યાંય ધાવે નહી .

- ઉદયન ગોહિલ

છોડી મને તું ક્યાં ગયો રે જાદવા ?

છોડી મને તું ક્યાં ગયો રે જાદવા ?

વ્યાકુળ નયન છે રાહમાં રે જાદવા .

પગરવ હતો ધીમો તું આવ્યો ત્યારનો ,

લૂંટી ને આસુંય લઈ ગયો કે જાદવા !

આ પાંપણોની છે પીડા કોને કહે !

આંખોમાં થોડુંક ભીનું જળ દે જાદવા .

નૈનો નો સથવારો હતો દિલને એ ગ્યો ,

પાછું વળીને જોઈ તો લે જાદવા .

પગલાં તું પાડે ક્યાં ને ઘા જો ક્યાં પડે ,

તું આટલો પણ કાં કઠોર, હેં જાદવા !

- ઉદયન ગોહિલ

પ્રાર્થનામાં એક આંસુ આંખનું અર્પણ કર્યું

પ્રાર્થનામાં એક આંસુ આંખનું અર્પણ કર્યું ,

કઈ નથી મારું છતાં મેં હું-પણું તર્પણ કર્યું .

હાથમાં વધશે શું ને શું લઈ જવાનો છું સાથે !

જિંદગીભર મેં નકામી વાતથી સગપણ કર્યું .

આશ છોડી છે મેં એની પણ, એ ઈશ્વર છે તો છે ,

મેં સનમનો હાથ ઝાલી ને ગળ્યું ઘડપણ કર્યું .

દ્રશ્ય છે હર પળ નવું સામે જે આવે છે 'ઉદયન' ,

ભૂત ની ખડકીને વાસી સાફ આ દર્પણ કર્યું .

- ઉદયન ગોહિલ

વિચારોથી સતત ઘેરાયેલાં મન ને ઘડીભર નો હવે આરામ આપો

વિચારોથી સતત ઘેરાયેલાં મન ને ઘડીભર નો હવે આરામ આપો

મધુશાલામાં બેસાડી મને સાકી ની સામે એ નજરનો જામ આપો 

હું છેલ્લું પાન છું આ પાનખરનું ને વખત મારો હવે આવી ગયો છે

પવનની ગોદમાં બિન્દાસ લઉં અંગડાઈ એવી કઈ મરણની ધાર આપો

મહોબતનો આ તો અધ્યાય ને આવો કથામાં આમ પાનેતર પહેરી

પછી જે કંઈ શબ્દો સ્ફુરે મહેફિલમાં તમે એને ગઝલનું નામ આપો

- ઉદયન ગોહિલ

એક ઝીણી તડ ને ચીરી ને હળી ગ્યો

એક ઝીણી તડ ને ચીરી ને હળી ગ્યો ,

જામ સાકી ની નજરથી પી ફળી ગ્યો .

જણ હું નાના ગામનો આવ્યો શહેરમાં ,

ને સમય સારો હતો એ ત્યાં ઢળી ગ્યો .

ગામ પાછો જઉં તો દોસ્તો પણ કહે છે ,

રૂપિયો, ખોટા સિક્કા સાથે ભળી ગ્યો !

હુંય સફરમાં હોત પણ આભાર તારો ,

કે મળી તુજથી નજર ને હું વળી ગ્યો .

નાનું ઘર પણ લાગણીથી છે છલોછલ ,

પાંપણે ભીનાશ ભાળી ને કળી ગ્યો .

ને છે અસ્ક્યામત શું આ ઘરની ખબર છે !

છોડ તુલસીનો મા ના પગલે લળી ગ્યો .

હાથ મૂક્યો બાપુ એ માથે ફરીથી ,

એક સૂરજ આખું અંધારું ગળી ગ્યો .

ઉદયન ગોહિલ