કેમ કરી ને મળો તમે, એટલું તો મને સમજાવી જાવ
પૂજા પથ્થરોમાં અફળાવ હું, મારગ તો બતાવી જાવ
એમ, તમે વસો કણકણમાં ને રજ ભરમાં, એ જ્ઞાન છે
પણ, નથી દેખાતું દ્રષ્ટિમાં જે, તત્વ એ જતાવી જાવ
હોય છે ઘણા ધતિંગ એક પ્રાર્થના મહીં ઠાલાં જગતમાં
નથી હોતા સદા તમે એમાં, વેદ કુરાનમાં લખાવી જાવ
ને અવાજ નીકળે જયારે દિલનો, ત્યારે તમે સામે હોવ
આ ધર્મજગત ને વિદ્રોહનો, નાનો સ્વર શીખવાડી જાવ
હવે કે, 'ઉદયન' કંઈ પણ એ વિરુદ્ધ છે નીતિ નિયમ થી
છતાં રહે, અડીખમ એકલો, એ ધબકાર ધબકાવી જાવ
- ઉદયન
कुछ तजुर्बे जिंदगी के हमें मुँह जुबानी याद है
थी कभी धूप खुशनुमा अब शाम भी बरबाद है
ना कारवां ना मंज़िल ना ही पूरानी पहचान है
है चलती फिरती लाश कि आदमी भी नाबाद है
खुश्बू भीगे गेंसुओं की ज़हन में मेरे बस गयी है
है नही तु पास हमारे, फिर भी दिल आबाद है
वो मसीहाई बांकपन था याँ थी मेरी मुहब्बत
लिखा जब तुझ पर मैनें लफ़्ज़ लफ़्ज़ फवाद है
शोर बरपा तितलीयों का फिर सुने आँगन में
सुने तो मीठी धुन और समझे तो शिवनाद है
- उदयन
मेरी लकिरों ने नसीब के सामने कई सवाल रक्खे है
किसके निशां है जो तुने हलके हलके गाल रक्खे है
खनक चूडि कंगन की बेहद पसंद है मुझे बचपन से
यहां जवानी में सनम, कलाई पे घड़ी डाल रक्खे है
टकराकर तुफानों से अंधेरों को बिखेरने की बात में
किसी मरजाद दिये ने रात में होश संभाल रक्खे है
सालों बाद वो ही पूरानी दस्तक ने होश उड़ा दियें
सालों गुज़र गएं फिर भी इशारों में कमाल रक्खे है
फिर आ गये वो सामने और जुबां ख़ामोश हो गयी
बाल सफेद हुएं है बाकी जमाल तो बहाल रक्खे है
न वो मेरा था और न मैं उसका था आज के दौर में
फिर क्या था जिस से एक दुजे का ख़याल रक्खे है
- उदयन
તમે અમથે અમથાં આવો સામે, હોતું હશે!
ઠાલે ઠાલો નિભાવી જાવ વાયદો, હોતું હશે!
ને તમે ભગવાન, હું ભક્ત, જરા યાદ રાખો
રોજ સવારે તમે પ્રાર્થના ગાઈ દો, હોતું હશે!
ને આ સુરાહી નું અપમાન કરો છો તમે તો
સાકીની આંખોથી ચડે એ ફાયદો, હોતું હશે!
ને વાત હતી કે કૈકયી એ આંગળી રાખી તી
રામ સીતા ને વનવાસ નો કાયદો, હોતું હશે!
ને તમે પુછી આવો આ લખનાર 'ઉદયન' ને
ગમતો ખુદા, સનમ થી અલાયદો, હોતું હશે!
- ઉદયન
