મારાં પપ્પા, મારાથી દૂર ક્યાંય બહારગામ જાય ત્યારની મારી મનોવ્યથા
ઓરડામાં, બાપુ તારો ભાસ લાગે,
કે નથી તું, તો ય તે આભાસ લાગે.
હોવું કે ના હોવું તારું, શું ફરક છે!
હાજરી તારી, ધબકતાં શ્વાસ લાગે.
છે તું, તો ચોમાસું બારેમાસ સાથે,
તારા વિના કોરાકટ ઉછશ્વાસ લાગે.
ખુરશી ખાલી પડી મારી લગોલગ,
બાજુમાં તારી મને સુવાસ લાગે.
આવજો પાછા જલ્દીથી બાપુ-સખા,
મંઝિલો વિના સુકો પ્રવાસ લાગે.
- ઉદયન ગોહિલ
No comments:
Post a Comment