એક રસ્તાના બધા પથ્થર સુંવાળાં થઈ ગયા
ચૂમવાને પગ તમારાં આંય તો વારા થઈ ગયા
એવું ન્હોતું મખમલી સ્પર્શ મને વર્જિત હતો
નર્ગિસી આંખોમાં વસવાના ધખારા થઈ ગયા
હોય છે દમ પ્રાર્થનામાં એ કબૂલું છું હવે
આમ ધારી એક ઈચ્છા ને એ મારા થઈ ગયા
મીટ માંડી રાતભર હું તાકતો તો ચાંદ ને
એ મજાની વાત ને માનો જમાના થઈ ગયા
હાથ પકડી ને અમે બેઠાં ઘડી બે-ચાર ને
ગૂંથણીમાં કઈ ચમકતા તાણાવાણા થઈ ગયા
- ઉદયન ગોહિલ
No comments:
Post a Comment